عامل قدرت در یک سازمان مردم نهاد (NGO) چیست؟
آنچه که به اعضای انجمنها و سازمانهای زرتشتی قدرت میدهد تا بتوانند در پیشبرد اموری که بر عهده میگیرد، موفق باشد، چیست؟
عامل قدرت در یک سازمان مردم نهاد (NGO) چیست؟
آنچه که به اعضای انجمنها و سازمانهای زرتشتی قدرت میدهد تا بتوانند در پیشبرد اموری که بر عهده میگیرد، موفق باشد، چیست؟
آنچه در ادامه می آید، برداشت آزادی است از بخشهای آغازین کتاب آسیبشناسی اجتماعی (جامعه شناسی انحرافات اجتماعی) نوشته دکتر رحمت الله صدیق سروستانی. البته تمام نوشته دیدگاههای ارایه شده و مثالهای کتاب نیست.
نخستین کار در بررسی آسیب اجتماعی این است که بدانیم چه کاری کج رفتاری است؟
اگر از من پرسيده شود اصلی ترين دليل مشکلات جامعه ی زرتشتی ايران چيست، چيزی که باور دارم اين است که دچار روزمرگی شده ايم و در اين روزمره گی انديشه های راه گشای دين زرتشت را فراموش کرده ايم. مثلا به شادی به عنوان يک اصل نگاه نمی کنيم. يا اينکه يادمان می رود خوشبختی از آن کسی است که خواستار خوشبختی ديگران باشد و چون يادمان می رود با هم مهربان نيستيم.
يکی ديگر از انديشه های زرتشت فره شه است.
تجربه نشان داده در حالی که زشتیها، نوع بشر را رنج میدهند، او به جای اینکه آن زشتیها را که به آنها خو کرده کنار بگذارد، تسلیم آنها میشود.
دیروز:
بر اساس شواهد باستانی در ایران، قربانی کردن یکی از آداب و مناسک مذهبی –آیینی بود که ریشههای بسیار تنومند و قوی در فرهنگ و آیینهای ایرانیان باستان داشت....
آزادی و اخلاق
موبد پدرام سروش پور
آزادی یکی از باارزش ترین موهبتهای آفریدگار هستی است که به واسطه آن انسان معنی پیدا می کند. آزاداندیشی و به دنبال آن آزادی بیان و آزادی کردار مهمترین عامل حرکت رو به جلوی انسانها می باشند. ولی جادهای که این حرکت را در چهارچوب و مسیر دستیابی به هدف آرمانی قرار می دهد، اخلاق است و در فرهنگ زرتشتی راستی پایه و اساس شکل گیری اخلاق نیک بوده و در آخرین بند یسنا به زیبایی همین ماهیت اخلاق بیان شده است.
«راه در جهان یکی است و آن راه راستی»
به عبارت دیگر اگر آزادی .........
در زير مي توانيد فايل هاي نوشتار ‹‹حلقه گمشده›› را كه در هشتمين همايش علمي كانون دانشجويان زرتشتي ارايه گرديد را مشاهد كنيد. اين نوشتار حاصل پژوهشي ميداني است و به دنبال دلايل اصلي فاصله گرفتن كانوني هاي بيست سال اخير از فعاليت اجتماعي درهازمان زرتشتي است. اميدواريم با نظرات خود ما را در به نتيجه رسانيدن اين پژوهش ياري نماييد.
امروز 27 اسفند ماه است و 15 روز پیش زرتشتیان ایران نماینده ی خود را برگزیدند. در هفته ی پیش از آن، هفته ی تبليغات انتخاباتی، جامعه رویدادهایی را دید
که نیاز به بررسی دارد. تا آن زمان (که اميدوارم خيلی دير نباشد پیش از آنکه خیلی چیزها یادمان برود) چند بندی در این پایین، در ارتباط با آن روزها نوشته ام.
قصد ندارم با تکرارتاریخچة آموزش در ایران باستان که پژوهشگرانی مانند دکتر ناصر تکمیل همایون به تفصیل به آن پرداختهاند، شما را خسته کنم.
تاریخچه برگزاری کلاسهای دینی کرمان به سالهای بسیار دور باز می گردد آن روزها که هنوز آموزشگاههای زرتشتیان پا برجا و به نیکی شهره بودند دانش آموزان کرمانی درس دینی را در ساعت های رسمی این درس در مدرسه می آموختند و خویشکاری آموزش درس دینی دختران دانش آموز هم کیش بر دوش شماری از بانوان آموزگار زرتشتی بود و روانشاد موبد رشید رستمی هم خویشکاری آموزش دینی و اوستای دانش آموزان پسر زرتشتی را بر دوش داشت.
آرمیتا فرهمند از کرمان
(نویسنده ی میهمان رایناگ)
آموزش دينی يک نياز و مبحث ويژه در جامعه ی ما است. وظيفه ای است که بر عهده ی والدين و نهاد های جامعه است و کسی نمي تواند در اين وظيفه به ما کمک کند و از اين نظر با ساير نياز های افراد زرتشتی همچون شغل و مسکن و سایر آموزش ها متفاوت است. باید همه کارش را خودمان انجام دهيم. پس بجاست که هر از گاهی از کنار براندازش کنیم و از خود بپرسیم: آیا آموزش دينی را خوب و درست انجام می دهيم؟ به عنوان يک آموزگار (البته فيزيک و نه درس دينی) ، می خواهم چند خط دیدگاهم را در رابطه با يکی از جنبه های اين آموزش، یعنی روش متداول آموزش دينی در جامعه ی زرتشتی بنويسم.